个人资料my name is punZo照片日志列表 工具 帮助

日志


12月22日

ความสุข ~*

 

* ค ว า ม สุ ข * ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป ... เสมอ

ไม่เคยหยุดนิ่งอยู่กับที่

หรือกับคนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียวตลอดกาล

 

คนเราทำได้ดีที่สุดก็แค่ ...

เก็บเกี่ยวความรู้สึกที่ดี-ดีในช่วงเวลานั้นให้ได้มากที่สุด

บันทึกลงในหน่วยความทรงจำของตัวเองให้ลึกที่สุด - ด้วยเช่นกัน

 

เพราะเราไม่สามารถรั้งให้ความสุขนั้นอยู่กับตัวเราเองได้ ... ตลอดไป

ถึงแม้ว่าเราจะต้องการมันมากขนาดไหนก็ตาม  

 

ในวันนี้ที่ความสุขของเราได้ลอยออกห่างตัวเราไปแล้วนั้น

เราบอกกับตัวเองว่า ... มันแค่ห่าง

แต่มันไม่ได้หายไปจากความทรงจำของเรา

 

ทุกวินาที ... นับจากนี้ไป

หากวันไหนที่เราเหนื่อยล้า อ่อนแรง

-เราก็จะแค่หลับตาลง-

และคิดถึง ...

ความรู้สึกที่เป็นความสุขอย่างแท้จริง ณ ช่วงเวลานั้นของตัวเรา

 

เพราะเรามั่นใจว่าความทรงจำที่เป็นความสุขของเราในครั้งนี้

จะช่วยทำให้เรารู้สึกดี-ดีขึ้นได้

ไม่ว่าจะด้วยจากเรื่องไม่ดีอะไรก็ตาม

 

เวลาแห่งความสุขครั้งนี้ ...

ที่มาถึงเร็วแบบไม่ทันให้เราได้ตั้งตัว ( เท่าไหร่ )

แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเราและรอบตัวเรา

ก็ราบเรียบและราบรื่นเหมือนอย่างที่เราตั้งใจเอาไว้

 

ไม่มากและไม่น้อย ... จนเกินไป

 

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในระยะเวลา 3 วันที่ผ่านมานั้น

จึงเป็นช่วงที่ "เรามีความสุขอย่างแท้จริง"

 

สุข .... ที่ไม่คาดหวัง  

กับสิ่งที่ไม่มีวันเป็นไปได้

 

และ

 

สุข .... ที่ไม่จินตนาการ

กับเรื่องราวที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้จริง

 

12月16日

morning ~*

 

ไม่ว่าวันนี้เราจะต้องเจอเรื่องอะไรที่มันร้าย-ร้าย

 

หรือว่าจะต้องผ่านเรื่องราวที่มันไม่ดี-ไม่ดีมา

 

จนทำให้กำลังใจที่เรามีอยู่เริ่มลดน้อยถอยลงไป

 

อย่าท้อแท้ ~*

 

 

แต่ให้ระลึกเอาไว้ว่า ...

 

ยังมีพรุ่งนี้เช้ารอเราอยู่

 

เพื่อให้เราได้เริ่มต้นกับสิ่งดี-ดี สิ่งใหม่-ใหม่เสมอค่า

 

 

12月9日

เดิมพันชีวิต ~*

 
ช่วงนี้จิตใจสับสน วุ่นวาย
เพราะพื้นที่ในสมองใช้คิดแต่เรื่อง "ชีวิต"
ชีวิตที่เรากำลังเอามันไป "เดิมพัน" กับอนาคตทั้งหมดของตัวเรา
และของคนที่เรารู้จักอีก 7 คน
เป็นตัวเลขที่ดูเหมือนไม่มากมายเท่าไหร่นัก
แต่ภาระที่ต้องคิดถึงมันหนักหนาสาหัสเอาการอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
 
ยอมรับกับตัวเองว่า ...
ตอนนี้ "กังวล" มากๆ
ว่าจะต้องทำยังไง ทำแบบไหน
ที่จะสามารถพาคนอื่นๆ และตัวเองไปข้างหน้าได้อย่างปลอดภัยและมั่นคง
 
ยอมรับกับตัวเองว่า ...
ตอนนี้ "กลัว" มากๆ
กลัวตัวเองจะตัดสินใจพลาด
กลัวตัวเองจะเป็นคนสร้างปีญหา ภาระให้คนอื่น
กลัวตัวเองทำให้คนอื่นต้องผิดหวัง
กลัวตัวเองทำให้คนอื่นต้องอดอยาก
และเหนือสิ่งอื่นใด ก็คือ ~ กลัวตัวเองอ่อนแอ ~
 
อนาคตเป็นสิ่งที่ไม่เคยแน่นอน
ไม่ใช่วาด ไม่ใช่หวังไว้ว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ 
แล้วมันจะเป็นอย่างนั้น อย่างนี้เหมือนอย่างใจเรา
 
แต่ ... หาก โชคดี ! เป็นของเรา
เราก็จะสามารภพาคนอื่นๆ และตัวเอง
ให้ไปถึงจุดหมายที่วาด ที่หวังไว้ได้อย่างสวยงาม
 
ตอนนี้เราเองไม่ได้หวังอะไรให้มากไปกว่าการที่ ...
ให้ทุกสิ่ง ทุกอย่างที่เราคิดเอาไว้นั้น
เป็นรูปเป็นร่าง ( เป็นรูปธรรม ) มากขึ้นอว่านี้อีกนิดหนึ่ง
และตัวเราเองสามารถมองเห็น
"อนาคต" ของ THE CREATOR ให้มากกว่านี้อีกหน่อย
 
เท่านี้ ...
เราก็เชื่อว่าตัวเองจะสามารถขจัดสิ่งที่รบกวนสมอง
ความกังวล และความกลัว ต่างๆ ของตัวเอง
ออกไปจากสมอง และจิตใจของตัวเองได้อย่างไม่ยากมากมายเกินไปนัก
 
 
 
ปล. ถ้าตัวเราเองยังไม่เชื่อตัวเอง แล้วใครมันจะมาเชื่อเรา ~ จริงไหม ???
 
11月21日

background ~*

 
 
 
วันหนึ่ง - วันหนึ่ง
 
คนเราใช้เวลาจมอยู่กับความหลังนานแค่ไหน
 
กับการ
 
คิดถึงคนที่เรารัก
 
ห่วงใยถึงคนที่เรารู้สึกดีๆ ด้วย
 
 
 
*************
 
 
เราใช้เวลากันนานเท่าไหร่
 
นานแค่ไหนกัน
 
 
*************
 
 
แล้วเขาหรือเธอคนนั้นรับรู้หรือเปล่า
 
ถึงความรู้สึกที่เราส่งไปถึงเขาหรือเธอคนนั้นน่ะ
 
 
***************
 
 
 
 
ปล. อัพ blog บ้าๆ ใครหลงเข้ามาอ่าน โปรดอย่าใส่ใจ
 
11月16日

บุกแน่ ~*

 
 
 
D - D A Y
 
On Tuesday 20 December 2005
 
D G  บุ ก เ มื อ ง ไ ท ย
 
เ ต รี ย ม ตั ว ลุ ย กั น ไ ด้ พี่ น้ อ ง  ! !
 
รั บ ร อ ง ง า น นี้ มี  " เ ฮ "
 
 
 
 
 
 
11月15日

The Promise ~*

 
"แจงดองกัน-ซานาดะ-จางป๋อจือ"
บุกไทยเปิดตัว The Promise
 
แฟนหนังเอเชียที่กำลังรอดูโปรเจ็กต์ยักษ์ระดับคุณภาพ
คงไม่ต้องรอกันอีกต่อไป
เพราะปลายปีนี้ ประเทศไทยเราจะได้เป็นสักขีพยานความอลังการของ
~ The Promise ~  
ภาพยนตร์จีนมหากาพย์แห่งรักและโชคชะตา
โดยวันที่ 18-20 พฤศจิกายนนี้
นักแสดงนำ 3 สัญชาติอย่าง แจงดองกัน, ซานาดะ และ จางป๋อจือ
มีแผนจะบินมาโปรโมทหนังในประเทศไทยด้วย
The Promise
เล่าเรื่องราวของเด็กหญิงคนหนึ่งที่ยอมรับข้อเสนอของแม่มด
ที่จะร่ายมนต์ให้เธอเติบโตขึ้นเป็นสาวงามที่ชายทุกคนหลงใหล
แต่ต้องแลกกับการที่เธอจะไม่ได้พบรักแท้ตลอดชีวิต
มื่อเด็กน้อยเติบโตขึ้น
เธอก็กลายเป็นสาวงามที่บุรุษทุกผู้ทุกนามตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น
แต่ชะตาความรักของเธอกลับต้องพบกับความเจ็บช้ำและสับสน
เมื่อเธอต้องเลือกระหว่างแม่ทัพผู้สูงศักดิ์ และทาสรับใช้ผู้มีรักจริง
ท่ามกลางศึกชิงนางสุดเข้มข้น
ที่มาพร้อมฉากหลังสุดอลังการ
และการถ่ายภาพที่สวยงามเหนือจินตนาการ
เนรมิตความยิ่งใหญ่โดย เฉินข่ายเก๋อ
ผู้กำกับเจ้าของรางวัลปาล์มทองคำจาก Farewell my Concubine
ทีมนักแสดงของเรื่องถือว่าน่าสนใจมาก
เพราะเป็นการร่วมงานกันครั้งแรกของดาราแถวหน้าของเอเชีย
จาก 3 ประเทศนั่นคือ ...
จางป๋อจือ (Lost in Time, One Nite in Mongkok) จากฮ่องกง,
ฮิโรยูกิ ซานาดะ(The Ring, The Last Samurai) จากญี่ปุ่น
และ แจงดองกัน (Taegukgi, All About Eve) จากเกาหลี
โดยเราจะได้เห็น
จางป๋อจือ ในบทเจ้าหญิงรูปงามที่ไม่อาจหลบหนีโชคชะตาแห่งรักอาภัพ
ซานาดะ ในบทแม่ทัพผู้กล้าหาญที่หลงรักเจ้าหญิงเช่นเดียวกับชายทุกคน
และแจงดองกัน ในบททาสผู้ซื่อสัตย์ของท่านแม่ทัพที่ช่วยชีวิตเจ้าหญิงไว้โดยบังเอิญ
และหลงรักเจ้าหญิงสุดหัวใจ
 
ก่อนจะได้สัมผัสความยิ่งใหญ่ของมหากาพย์ความรัก และโชคชะตากับ
The Promise ในปลายปี
แฟนหนังชาวไทยคงต้องเตรียมเสียงกรี๊ดไว้ต้อนรับนักแสดงนำทั้ง 3 คนก่อน
เพราะพวกเขาจะเดินทางมาประเทศไทย
เพื่อโปรโมทภาพยนตร์เรื่องนี้แน่นอนในวันที่ 18,19 และ 20 ธันวาคม นี้
คอหนังเอเชียเตรียมโสตประสาทเอาไว้สัมผัสประสบการณ์สุดยิ่งใหญ่จาก
The Promise ได้ในวันที่ 22 ธ.ค.นี้
ร่วมพิสูจน์ความขลังของโชคชะตาพร้อมกันทุกโรงภาพยนตร์
 
ที่มา - คอลัมน์บันเทิง
หนังสือพิมพ์ เดลินิวส์
11 พฤศจิกายน 2548
 
 
*************************************************************
 
ตกลงมาเดือนไหนแน่ฟระ
 
แต่ยังไงก็จะไปดู
 
พี่น้องก็อย่าลืมไปดูกันนะจ๊ะ
 
เพราะหนังน่าดู ( ปานกลาง )
 
ตัดสินเอาจาก trailer ที่เราโหลดมาดูแล้วอ่ะ
 
และที่สำคัญสำหรับ ( เรา ) ที่สุด
 
ก็คือ
 
DG ร่วมแสดงอ่ะ
 
รับบทเป็น ทาส ( ที่หน้าตาดีที่สุดในโลก ) ... 555 ....
11月7日

just a little message ~*

 

พระเจ้าช่วย กล้วยทอด !!

นี่เราไม่ได้เข้ามาอัพ BLOG เกือบเดือนแน่ะ

ฮ่ะฮ่ะ ... แอบอู้จริงๆ เลยเรา  

 

เอาเป็นว่าอยู่ๆ วันนี้พอมีเวลาว่างๆ เล็กน้อย

ที่จะเข้ามาอัพเดทวิถีชีวิตของตัวเองในช่วง < ยุ่งๆ > นี้ก็แล้วกัน

 

ชีวิตช่วงนี้นอกจากการกลิ้งไปกลิ้งมา

คลุกอยู่แต่กับ * T H E  C R E A T O R * แล้ว

ก็ไม่เห็นจะมีอะไรมากมายไปกว่า

กันหัวหมุนเร่งทำโปรเจคให้ทันสิ้นเดือนนี้

ซึ่งก็ไม่รู้จะทันแน่หรือเปล่า

ยังไง พระเจ้า เมตตานู๋ด้วยและกันน๊า....

 

การเริ่มต้นเดินหน้าท้าทายทดลองทำ

ในสิ่งที่ตัวเองถนัดครึ่งหนึ่งและไม่ถนัดอีกครึ่งหนึ่ง

เป็นเรื่องทั้งสุขสุดขั้วและเหนื่อยสุดตัวในขณะเดียวกันได้จริงๆ

แต่คนเราถ้าลองได้ทำอะไรก็ตาม

ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ "ความชอบ" ส่วนตัวของตัวเองแล้วล่ะก็

คำว่าเหนื่อยก็สู้คำว่าถึงไหนถึงกันไม่ได้หรอก ... เน๊อะ !! พี่น้อง

 

เหมือนอย่างเราในตอนนี้ไง

 

ถึงจะต้องปวดหัวกับกระบวนการเยอะแยะ พิธีการมากมาย

แต่เราก็มีความสุข ...

 

ครั้งหนึ่งในชีวิตธรรมดาของคนไม่ธรรมดา ( เพราะเป็นคนสติแตก ) อย่างเรา

เคยเขียนข้อความ ( ยาวๆ) เอาไว้อย่างนี้แหล่ะ

ไม่รู้ว่าจะมึคนเคยคิดเหมือนกันกับเราบ้างหรือเปล่าอ่ะ ...  

 

ทุกๆ วันตื่นเช้าขึ้นมา ...

ก็จะเจอแต่เรื่องราวเดิมๆ ซ้ำไป ซ้ำมา

อาจจะแตกต่างไปบ้างที่สถานการณ์ สถานที่ รวมถึงผู้คน

 

เคยบ้างไหม ...

ที่ตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่งแล้วคิดว่า

" วันนี้ไม่อยากเป็นคนดี "

 

บ่อยๆ นะที่เราคิดอย่างนี้

แต่ในความเป็นจริง ...

ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม

ที่เรายังต้องพยายาม เสแสร้ง และแกล้งทำตัวเป็นคนดี

เพื่อให้ได้สามารถมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ได้ต่อไป

 

บางครั้ง ...

อยากจะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง

ไม่สนใจสายตา ไม่สนใจคำพูดจากคนรอบข้าง

ไม่ต้องกังวลว่าคนอื่นเขาจะคิด จะรู้สึกกับเราอย่างไร

ถ้าเราทำถ้าเราพูด อย่างโน้น อย่างนี้ออกไป

ทั้งทำ ทั้งพูด โดยไม่ต้องแคร์ความรู้สึกของคนอื่น

 

แต่ทุกครั้งมันก็จะสิ้นสุดลงด้วยคำว่า "จินตนาการ"

 

เพราะมันเป็นเพียงจินตนาการที่เราสร้างขึ้นมา

เพื่อให้ช่วงเวลาหนึ่งของวัน

อย่างน้อยที่สุด ...

เราก็ได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุด

กับความคิดแผลงๆ เหล่านั้น

 

ถึงในความเป็นจริงแล้ว ...

เราจะไม่สามารถทำได้อย่างที่อยากจะทำ

แต่อย่างน้อยของน้อยที่สุด ~ ~

เราก็ยังมีโอกาสได้คิดล่ะวะ

 

เพราะบางทีแล้ว ...

*ความคิด*

อาจจะเป็นเพียงสิ่งสิ่งเดียวของเรา

ที่คนอื่นไม่สามารถที่จะเข้ามาแย่งชิง

(แต่ระวัง ! เพราเขาอาจจะฉกฉวย )

ไปจากเราได้

ก็เป็นได้ ~*

 

ปล. HOUSE OF WAX โหด สยอง มาก

ใครยังไม่ได้ดู ก่อนดูโปรดทำใจ

และอย่ากินชอกโกแลตขณะดู

( เพราะมันจะน่าหยะแหยงมาก )

เราเพิ่งได้ดูเมื่อสองวันก่อนเอง  

ไม่รู้อิโหน่อิเหน่นั่งกินชอกโกแลต

แทบจะบ้วนออกมาเลยอะ ... ไม่เชื่อก็ลองดู

อิอิ ~ * แล้วอย่าหาว่าไม่เตือนอ่ะ

 

10月13日

คิดได้ก็เขียน ~*

 
ในหนึ่งชีวิตของคนเรา
คงต้องมีทั้ง เรื่องสุข เรื่องทุกข์ เรื่องเศร้า และเรื่องโศก
ให้ได้เจอกันไม่เว้นในแต่ละวัน
 
เรื่องไหนเป็นเรื่องที่ดี-ดี
คนเราก็มักจะต้องการเก็บเอาไว้ ...
ในส่วนลึกของความทรงจำให้ได้มากที่สุด ... เท่าที่จะทำได้
 
แต่เรื่องไหนที่ไม่ดีเท่าไหร่
คนเราก็มักจะต้องการรีบ-รีบลบมันออกไป
จากหน่วยความทรงจำอย่างรวดเร็วที่สุด ... เท่าที่จะทำได้เหมือนกัน
 
น่าแปลก ~*
ที่ธรรมชาติในเรื่องความทรงจำของคนเรา
มักไม่เป็นไปตามความต้องการของเราเท่าไหร่
 
เพราะยิ่งเรื่องไหนที่เราอยากจะจดจำเอาไว้ให้ได้มาก-มาก
มันก็มักจะทำไม่ค่อยได้
หรือหากทำได้ก็จะไม่ดีนัก
 
ส่วนเรื่องร้าย-ร้าย เศร้า-เศร้า ที่เราอยากจะลืมมันไปให้หมด
สมองก็มักจะนำเอาเรื่องราวเหล่านี้ ...
เข้าไปฝังไว้ในเซลล์สมอง
ชนิดที่เรียกว่า "หยั่งรากฝังลึก" กันเลยทีเดียว
 
 
Today Motto
 
~ อย่ากลัวในสิ่งที่เรามองไม่เห็น ~
 
( แต่เรากลัวนะ กลัวมากด้วยไอ้สิ่งที่มองไม่เห็นเนี่ย .. hahaha )
 
( เพราะเราไม่สามารถเข้าใจได้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร )
 
( เป็นแบบไหน เป็นอย่างไร )
 
( และที่สำคัญ  ... มันจะมาทำอะไรเรา )
 
( ทำให้เราได้เจ็บปวดหรือมีความสุขมากแค่ไหน )
 
ปล. เรามันพวกกลัวสิ่งที่ตัวเองควบคุมไม่ได้น่ะ
 
9月27日

WHEN ~*

 
... เ ธ อ ...
... อาจยังไม่รู้ตัวตนจริงจริงอยู่ไหน ...
 
... เ ธ อ ...
... อาจมองไม่เห็นว่าใกล้หรือไกล
 
... เ ธ อ ...
... อยู่เคียงและล้อมรอบกายแม้ยามหลับฝัน
... ทั้งวันที่ทุกข์และสุข ไม่ห่างไกล
 
... เธอคือคนนั้นใช่ไหม ที่หัวใจเฝ้าฝัน ...
... ยังรอและรออยู่นาน อยากให้ฝันเป็นจริง ...
... เมื่อไหร่ เราจะได้พบกัน
... เมื่อไหร่ เราได้มองตากันซักที
... ใจก็คอยและคอยเสมอ ว่าเธอคือคนที่แสนดี คนนั้น ...
 
~ ค น ที่ ฉั น แ อ บ รั ก ห ม ด ใ จ ~
 
... ใ ค ร ...
... ที่คอยประคับประคองด้วยความใส่ใจ
 
... ใ ค ร ...
... อยากอยู่ใกล้ๆ เมื่อยามเธอมีน้ำตา
 
... ใ ค ร ...
... ห่วงใยและคิดกังวลแทนเธอเรื่อยมา
... ทั้งวันที่ฟ้าสว่างและมืดมน
 
... เธอคือคนนั้นใช่ไหม ที่หัวใจเฝ้าฝัน ...
... ยังรอและรออยู่นาน อยากให้ฝันเป็นจริง ...
... เมื่อไหร่ เราจะได้พบกัน
... เมื่อไหร่ เราได้มองตากันซักที
... ใจก็คอยและคอยเสมอ ว่าเธอคือคนที่แสนดี คนนั้น ...
 
~ ค น ที่ ฉั น แ อ บ รั ก ห ม ด ใ จ ~
 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
 
... คำโบราณกล่าวว่า ....
 
คู่ กั น แ ล้ ว ไ ม่ แ ค ล้ ว กั น  
 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
 
... คำโกวเล้งกล่าว ( ประมาณนี้ ) ว่า ...
 
ค น เ ร า ห า ก เ ป็ น คู่ กั น แ ล้ ว
ต่ อ ใ ห้ อ ยู่ ไ ก ล กั น สั ก พั น ลี้  ห มื่ น ลี้  
ยั ง ไ ง ก็ ต้ อ ง ไ ด้ ม า เ จ อ กั น - จ น ไ ด้
แ ต่ ห า ก ไ ม่ ใ ช่ คู่ กั น แ ล้ ว
ต่ อ ใ ห้ ยื น อ ยู่ ต ร ง ห น้ า
ก็ ยั ง ม อ ง ไ ม่ เ ห็ น - อ ยู่ ดี
 
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
      
9月25日

*~ HAPPY BIRTHDAY ~*

 
สุขสันต์ปีที่ 24 ของข้าพจ้อย ( ตัวน้อย )
 
เกิดมามองโลกได้ 24 ขวบปีแล้ว ณ วันนี้
 
 
ที่ผ่านมา ( และผ่านไปแล้ว ) .... นั้น
 
ได้มอง ได้เห็น ได้พบ ได้เจอ
 
ได้เข้าไปคลุกคลี มีความสุข และความทุกข์ร่วมกัน
 
กับสิ่งต่างๆ ในโลกกลมๆ ใบนี้มาหลายอย่าง
 
และกับอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ยัง ...
 
ไม่ได้มอง ไม่ได้เห็น ไม่ได้พบ ไม่ได้เจอ
 
ไม่ได้เข้าไปคลุกคลี มีความสุข และความทุกข์ร่วมกัน  
 
 
ที่กำลังจะเข้ามา ( เป็นอนาคตอันใกล้ ) .... นั้น
 
จะพยายามมองสิ่งต่างๆ ด้วยมุมมองที่แตกต่าง
 
และไม่พยายามสร้างความทุกข์
 
ทั้งทางร่างกาย และจิตใจของตัวเอง ~ อีกแล้ว
 
 
ก็ในเมื่อ "ใดใดในโลก ล้วนอนิจจัง" 
 
 
วันนี้พี่พี่ - เพื่อนเพื่อน - และน้องๆ สร้างความประหลาดใจอย่างมากมาย
 
พร้อมกับสร้างความเขินอายให้เราด้วยในขณะเดียวกัน
 
ด้วยการ ... ฉลองงานวันเกิด ขวบปีที่ 24 นี้ของเรา
 
ใต้ทางด่วนพระราม 9 - - หลังเลิกงาน event ของพวกเรา
 
พี่ปอเดินถือเค้กออกมาจากหนังสือยักษ์
 
คนอื่นๆ ยืนร้องเพลงซะเสียงดัง
 
ขอบคุณมากที่สุดเลยอ่ะคับ
 
ประทับใจ ( จริงๆ ) นะ
 
ขอบคุณกับคำอวยพรทุกข้อความจากทุกๆ คนที่มีให้เราด้วย
 
รักทุกคำอวยพรของทุกๆ คนเลยอ่ะค่ะ
 
 
ถึงแม้แผนสร้างความประหลาดใจให้เราในวันนี้ ...
 
ออกจะตะกุกตะกักไปบ้าง ( สำหรับคนเตรียมแผน )
 
แต่ทุกอย่างก็ออกมาสร้างความประหลาดใจ
 
และความประทับใจให้เราได้มากจริงๆ
 
ขอบคุณอีกครั้งนะจ๊ะ - -
 
วันนี้เรามีความสุขมากค่ะ - -
 
ถึงแม้ว่าวันคล้ายวันเกิดของเราปีนี้
 
"รถเมลล์จะยังแล่นทางเดิม"
 
ก็ตาม ~*  
 
9月11日

dream & truth

 
~ ความฝันกับความเป็นจริง ~
 
มีจุดแตกต่างกันอยู่แค่นิดเดียว
จนบางครั้งคนเราเองก็ยังไม่มองเห็น
หรือหากมองเห็น ...
ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
หลงคิดไปว่าทั้งสองอย่างช่างเหมือนกันเหลือเกิน
มองไม่เห็นความแตกต่างซักนิด
 
ไม่ใช่เรื่องยากที่จะมองให้เห็นความแตกต่างระหว่างสิ่งต่างๆ
แต่ที่เรามองไม่เห็น
ไม่ใช่เพราะสิ่งต่างๆ มันเหมือนกันไปเสียหมด
จนทำให้เรามองไม่เห็น
แต่มันเป็นเพราะตัวเราเองต่างหาก
ที่ไม่พยายามจะมองให้เห็น
 
เพราะคนเรามักกลัวความแตกต่าง
กลัวว่ามันจะนำความเดือดร้อนมาให้
กลัวว่ามันจะทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน
ก็เท่านั้นเอง ....
 
คนเราจึงยอมรับในสิ่งที่ตัวเองมองเห็นตั้งแต่ครั้งแรกเท่านั้น
โดยไม่คำนึงถึงความถูกต้อง
หรือไม่แม้แต่จะลองพิสูจน์สิ่งต่างๆ ต่อไป
ด้วยมีความกลัวต่างๆ มาเป็นสิ่งกำหนด
 
จึงน่าเสียดาย
ที่ในหนึ่งชีวิตของเรานี้
จะได้มองเห็นและสัมผัสสิ่งดีๆ ได้เพียงจุดเดียว มุมเดียวเท่านั้น
ไม่ใช่เพราะโลกมีเพียงเท่านั้น
หากแต่เป็นตัวเราเองต่างหาก
ที่ไม่ยอมและไม่พร้อมที่จะเปิดรับสิ่งใหม่ๆ ให้กับตัวเอง
 
บางครั้ง ... ความกลัว ... ก็เป็นเหมือนเกราะกันภัย
ที่สามารถนำความปลอดภัยมาให้กับเราได้
ถ้าเรารู้จักที่จะนำมาเป็นบทเรียนในชีวิต
แต่บางครั้ง ... ความกลัว ... ก็เป็นสิ่งที่ทำร้ายเราด้วยเหมือนกัน
ถ้าเราไม่รู้จักที่จะจัดการมันให้อยู่มราพื้นที่ที่ควรอยู่
และแสดงออกมาในเวลาที่ควรจะแสดงออกมา
 
ก็เท่านั้นเอง ~ ~*
  
9月8日

well-intentioned

 
ความเป็นห่วงจากคนที่เป็นห่วงเรา .... มาก
มักทำให้ตัวเราต้องเจ็บปวด .... มากเสมอ
 
ทำไมวะ ~*
 
ก็รู้อยู่ว่าเป็นห่วง
แต่ความเป็นห่วงแบบนี้เราไม่ต้องการ
ความเป็นห่วงซึ่งนำพาแต่ความทุกข์มาให้อย่างนี้
 
เรารู้ว่าสิ่งซึ่งคนที่เป็นห่วงเราทำลงไปนั้น
ไม่ได้มีประสงค์ร้ายอย่างไรกับตัวเรา
แต่ก็อย่างว่าแหล่ะ ....
 
ความหวังดีที่มากเกินไป
มักกลับกลายเป็นผลร้ายมาเสมอ
 
~ คนหวังดีมักทำอะไรลงไป ~
~ โดยไม่คิดถึงผลร้ายที่จะตามมา ~
 
สิ่งที่เขาคิดว่าดีที่สุดสำหรับเรา
มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดเสมอไปก็ได้ ~ นี่หว่า !!
 
ถ้าเราพูดไปว่า ....
* ปล่อยเราไปตามทาง <ชีวิต> ของเรา-เถอะ *
เหตุการณ์เลวร้ายต่างๆ คงต้องตามหลังประโยคนี้
ที่ออกจากปากเรามาอีกมากมายแน่นอน
 
เราไม่ต้องการทำให้ใครเสียความรู้สึก
ทั้งจากตัวเรา การกระทำของเรา และคำพูดของเรา
< แต่เราก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก >
เพราะอย่างนั้น ....
เราเองเลยต้องเก็บงำความทุกข์ทุกเรื่องทุกราวไว้กับตัวเองอย่างนี้
จนจะกลายเป็นพวก "เก็บกด" ตายอยู่แล้ว
 
บางครั้งรู้สึกอยากเปิดเพลงดังๆ
ดังชนิดที่แก้วหูแตกไปเลยยิ่งดี
แล้วตัวเราเองก็ตะโกนแหกปาก
แบบที่ไม่เป็นศัพท์อะไรเลยดังๆ
แข่งไปกับเสียงเพลงนั้น
 
เพราะเราคิดว่ามันจะเป็นทางระบายออกของตัวเอง
ที่ดีกว่า ....
การมานั่งร้องไห้เงียบๆ อยู่คนเดียวอย่างทุกวันนี้ ~*
 
8月30日

bye-bye day~*

 
 
 
 
ต้อนรับเช้าวันใหม่
 
ด้วยเสียงของหนุ่มน้อยนาม Johnny
 
ปิดท้ายของวัน
 
ด้วยรอยยิ้มของเจ้าของเสียงคนเดิม
 
~ มีความสุขจัง ~ 
 
 
 
 
 
8月28日

My Brother ~*

 
 
กว่าที่คนเราจะรับรู้ถึง
 
คุณค่า
 
ของคนคนหนึ่ง
 
หรือของสิ่งหนึ่ง
 
ก็ต่อเมื่อเรา
 
"สูญเสีย"
 
คนคนนั้น
 
หรือ
 
ของสิ่งนั้นไปแล้ว
 
******
****
**
*
~ ต ล อ ด ก า ล ~
 
 
8月27日

tomorrow ~*

 
Have you believe in TOMORROW ?
 
อยู่-อยู่ก็นึกถึงประโยคที่พระอาจารย์ท่านหนึ่งถามพวกเรา
ตอนที่ไปเข้าค่ายที่วัดสวนแก้วเมื่อหลายปีก่อนขึ้นมา
ว่า ....
 
"พรุ่งนี้มีจริงหรือ"
 
จำได้ว่าครั้งนั้นพวกเราส่วนมากตอบว่า มี
รวมถึงตัวเราเองด้วยที่ตอบแบบนั้น
 
แต่คำตอบของพระอาจารย์ที่ทำให้พวกเราได้คิด
ก็คือ .........
วันพรุ่งนี้ ( อาจจะ ) ไม่มีจริงเหมือนอย่างที่พวกเรากำลังเข้าใจอยู่ก็เป็นได้
 
ก็ในเมื่อวันพรุ่งนี้เป็นเพียงแค่นามธรรมที่พวกเราใช้เรียก
เรียกอะไรเรายังบัญญัติคำเหล่านั้นขึ้นมาเองไม่ได้เลย
จริงไหมล่ะ ????
 
เรามักจะคิดอยู่ตลอดเวลาว่า .... ~
หากวันนี้เราทำอะไรไมสำเร็จ
หากวันนี้ไม่ใช่วันที่ดีสำหรับเรา
หากวันนี้ไม่ใช่วันที่เราพอใจกับสิ่งต่างๆ รอบตัวเรา
ทั้งจากการกระทำของเราเอง
และการกระทำของคนอื่นๆ แล้วล่ะก็
 
~ ไม่เป็นไรหรอก ~
 
รอวันพรุ่งนี้ที่กำลังจะมาถึงก็ได้
เพราะว่าวันพรุ่งนี้อาจจะดีกว่าวันนี้ก็เป็นได้
 
แต่ถ้าไม่มีพรุ่งนี้ล่ะ ???
 
ทุกอย่างจะเป็นไปยังไง
 
สิ่งที่เรายังทำไม่เรียบร้อย
สิ่งที่เราไม่พอใจ
เราจะสามารถทำอะไรกับสิ่งเหล่านั้นได้อีก
 
สิ่งที่ดีที่สุดก็คือ ....
อยู่กับปัจจุบันที่เป็นของเราในตอนนี้
ทำทุกอย่างให้ดีให้เพียงพอกับความต้องการของตัวเราเอง
อย่ามัวแต่หวัง แต่ฝันถึงเอาแต่อนาคตที่ยังมาไม่ถึง
ที่เป็นสิ่งซึ่งเราเองก็ไม่รู้แน่ว่ามีอยู่จริงหรือไม่จริง
 
และสิ่งสำคัญที่สุด
คือ ....
อย่าจมปลักอยู่กับอดีตของตัวเอง
ถึงแม้ว่าอดีตนั้นจะแสนดีและน่าจดจำสักแค่ไหนก็ตามที
 
8月20日

ชีวิตคนเราก็เท่านี้ ~*

 
คนเราเจอกันก็เพื่อรอวัน .... จาก
ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย
แต่ซักวัน .... เราก็ต้องจากกัน
 
เราเชื่ออย่างนี้มาตลอด
ใครไม่เชื่อเราก็ไม่บังอาจไปบังคับได้
 
ฟังดูอาจรู้สึกแย่ในความหมายของประโยค
แต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม
เพราะหากเรามองในแง่บวกแล้ว
ก็ว่า ....
 
อย่างน้อยในชีวิตหนึ่งของเรานี้
เราได้ร่วมสร้าง รว่มใช้ชีวิตกับผู้คนเหล่านั้น
ชีวิตช่วงที่มีความสุขมากมาย
ชีวิตช่วงที่สอนให้เราเห็นโลก
และสิ่งต่างๆ กว้างขึ้นกว่าที่เคยมองเห็นมา
 
คนเหล่านั้น .... ที่ศักวันเรากับเขาก็ต้องพลัดพราก
 
กับคนบางคนที่จากกันแค่แป๊บเดียว
แต่ไม่นานก็อาจจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
 
กับคนบางคนที่จากกันไปนาน
แต่ไม่นานก็อาจจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
 
กับคนบางคนที่จากกันไปตลอดชีวิต
และจะไม่มีวันจะได้กลับมาเจอกันอีก
 
ชีวิตคนเรา ... ก็เท่านี้แหล่ะ ~*
 
7月31日

time & thing

 
เคยนับบ้างไหมว่า ...
ในปีหนึ่งๆ เราได้เจอกับเรื่องราวหรือเหตุการณ์
ที่ทำให้เรามีความสุขกี่เรื่อง กี่เหตุการณ์กัน
 
เคยนับบ้างไหมว่า ...
ในปีหนึ่งๆ เราได้เจอกับเรื่องราวหรือเหตุการณ์
ที่ทำให้เรามีความทุกข์กี่เรื่อง กี่เหตุการณ์กัน
 
เคยนับบ้างไหมว่า ...
ในปีหนึ่งๆ เราได้เจอกับเรื่องราวหรือเหตุการณ์
ที่ทำให้เรารู้สึกตื่นเต้นกี่เรื่อง กี่เหตุการณ์กัน
 
เคยนับบ้างไหมว่า ...
ในปีหนึ่งๆ เราได้เจอกับเรื่องราวหรือเหตุการณ์
ที่ทำให้เรารู้สึกเสียใจกี่เรื่อง กีเหตุการณ์กัร
 
หุหุ ... หุหุ
ไม่รู้ใช่ไหมล่ะ
 
~ * แน่นอนล่ะ * ~
ก็ในเมื่อในหนึ่งปีมีตั้ง 365 วัน
บางปียังมีถึง 366 วันด้วยซ้ำ
แถมในแต่ละวันยังมีตั้ง 24 ชั่วโมง
ก็เท่ากับว่าใน 1 ปี เรามีเวลาตั้ง 8760 ชั่วโมง ( ถ้าในปีนั้นมี 365 วัน )
และมีเวลาถึง 8784 ชั่วโมง ( ถ้าในปีนั้นมี 366 วัน )
โอ้โห !!! .... มากมายเหลือแสน
 
เพราะงั้นเลยไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
ที่เราจะจำความรู้สึกต่างๆ ในช่วงเวลาต่างๆ เหล่านั้นไม่ได้
หรือหากจำได้แต่ก็รางเลือนมากเหลือเกิน
 
เวลาเขาอยู่กับเราไม่นานหรอก
วิ่งเข้ามาแป๊บเดียว แล้วก็รับเลี้ยวออกไป
โดยเฉพาะเวลาที่เรากำลังมีความสุข
จริงไหมคะ ????
 
กลับกัน ... ในเวลาที่เราเป็นทุกข์
เวลา ... เขากลับขออาสามาอยู่เป็นเพื่อนด้วยกับเรานานแสนนาน
 
เราไม่หรอกว่า ~วันพรุ่งนี้~ มีจริงหรือเปล่า
หรือหากมีเราจะเป็นอย่างไร
จะไปทางไหน ได้เจอกับเรื่องราวหรือเหตุการณ์อะไรบ้าง
หรือแม้กระทั่งว่า
จะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อมองหน้าคนที่เรารักหรือเปล่า
 
เพราะฉะนั้น ~*
ในวันนี้ วันที่เรายังหายใจ วันที่เรายังมีโอกาสได้ทำอะไรต่างๆ ตั้งมากมาย
ก็จงรีบทำมันซะเถอะค่ะ
ดีกว่าจะมานึกเสียดายทีหลังเมื่อนึกย้อนกลับมาในวันนี้
 
ต่อให้สิ่งที่เราตัดสินใจทำลงไปแล้วนั้น
จะไม่มีผลอะไรตอบกลับมาเลย 
หรือผลที่ได้รับกลับมานั้น
อาจจะไม่เหมือนกับที่เราคาดหวังไว้ก็ตามที
 
แต่ ... อย่างน้อยๆ
เมื่อวันนี้ผ่านไปแล้ว
เราได้ย้อนกลับมามองเรื่องราวและเหตุการณ์ในวันนี้
เราจะได้ไม่ต้องมาพูดว่า
"รู้อย่างนี้ ...." หรือ "รู้อย่างนั้น...." ทีหลัง
 
เน๊อะ !!!!
 
7月29日

what's the ... ~

 
เคยรู้สึกหวังดีกับใครสักคนโดยไม่หวังสิ่งใด
หรือความรู้สึกใดตอบแทนจากเขาคนนั้นหรือเปล่า
 
เคยหวังให้ใครสักคนได้พบ ได้เจอแต่สิ่งดี-ดี
ไม่มีสิ่งเลวร้ายเข้ามากล้ำกรายเขาคนนั้นบ้างหรือเปล่า
 
เคยคิดถึงใครสักคนโดยไม่รู้เหตุผลบ้างหรือเปล่า
อย่างเช่นว่า ...
ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่ จะอยู่ทีไหน ยู่กับใคร ทานข้าวหรือยัง
เคยบ้างหรือเปล่า
 
ถ้าทุกคำตอบของทุกคำถามคือ ... เคย
ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คือ ...
คุณกำลังตกหลุมรักเขาคนนั้นเข้าแล้วล่ะ
 
รู้ตัวบ้างหรือเปล่า ????
 
การแอบชอบ แอบรักใครสักคนเพียงข้างเดียว
ไม่ใช่เรื่องเสียหาย น่าอายตรงไหน
 
เราชอบ เรารักเขาอยู่เงียบ-เงียบคนเดียว
ไม่ได้ไปทำให้ใครเขาเดือดร้อน ... ก็ไม่เห็นจะเป็นไร
แต่ถ้าเขามีเจ้าของอยู่แล้ว
เราก็ชอบ ก็รักเขาอยู่ห่างๆ รักษาระยะไว้ให้พอดี-พอดี
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ~ *
ทั้งตัวของเรา ทั้งตัวของเขา และคนที่เขารัก
จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนเพราะตัวของเรา
 
รักใครรักไป แต่อย่ารักให้หมดหัวใจของตัวเอง
 
ความรักไม่ใช่เรื่องน่ากลัว
ความรักไม่ใช่เรื่องน่าเกลียด
ความรักไม่ใช่เรื่องน่ารำคาญ
และ ...
ความรักก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำให้เกิดขึ้น
และ ...
ความรักก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกเหมือนกันที่จะลบมันทิ้งไป
 
ครั้งหนึ่งมีเพื่อนถามเราว่า
ทำยังไงให้ลืมมันคนนั้นได้เร็ว-เร็ว
ทำอย่างไรไม่ให้คิดถึงมันคนนั้นอีกต่อไป
เราตอบเพื่อนไปว่า ....
อย่าพยามยามสั่งตัวเองให้ลืมมัน
อย่าพยายามสั่งตัวเองให้ไม่คิดถึงมัน
เพราะยิ่งเพื่อนพยายามสั่งตัวเองมากเท่าไหร่
ก็เป็นเหมือนการตอกย้ำกับตัวเพื่อนเองว่า ....
อย่าลืมมัน
อย่าเลิกคิดถึงมัน
จริงไหม ????
 
ตลอด ....
ชีวิตของคนเราต้องเจอทั้งเรื่องร้ายและเรื่องดี
มีทั้งร้ายมาก ร้ายน้อย
แล้วก็มีทั้งดีมาก ดีน้อย
ผสมปนเป สลับกันไปมาอยู่ตลอดช่วงชีวิตของคนเรา
ไม่มีใครที่จะโชคร้ายอยู่ตลอดชาติ
ที่จะได้เจอแต่เรื่องร้ายร้ายเสมอ
แล้วก็ไม่มีใครอีกเหมือนกันที่จะโชคดี
เจอแต่เรื่องดีดีตลอดเวลา
 
แต่สิ่งหนึ่งที่คนเราควรจำเอาไว้ก็คือ
 
*~ THE SHOW MUST GO ON ~*
 
จริงไหม ????
 
ถึง ... เมื่อวานเรายังมีเขาคนนั้น
ถึง ... วันนี้เราไม่มีเขา
แต่ ... วันต่อไปเรายังมีตัวเราเอง ... นี่นา
 
ไม่มีเวลาไหนในช่วงชีวิตของคนเรา
ที่จะมีความสุขมากเท่ากับ
ช่วงเวลาที่เราได้ไหนมามองตัวเองอย่างจริงจัง
พบเรื่องที่เรารัก
พบเรื่องที่เราต้องการจะทำ
และที่สำคัญ ... คือ
ได้พบคนที่มีแต่ความปรารถนาดีให้เราอย่างจริงใจ
โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน  
 
7月25日

THE DIFFERENT

 
*~ ความแตกต่าง ~*
 
คนเราแต่ละคนย่อมจะมีวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน
พบเจอ ~ ผ่านเรื่องราว ~ มีสังคมและรู้จักผู้คนที่แตกต่างกัน
เพราะฉะนั้น ....
การที่จะหวังให้ชีวิตของเรา
- - หรือ - -
ให้ชีวิตของใคร
มาเหมือนกับของเรา ก็ย่อมเป็นไปไม่ได้แน่นอนอยู่แล้ว
 
แล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ถ้าคนหนึ่งคนที่เคยผ่านประสบการณ์ต่างๆ มามาก
จะสามารถเข้าใจอะไรๆ ได้เร็วและดีกว่า
คนอีกหนึ่งคนที่ไม่เคยได้เรียนรู้จากสิ่งรอบตัวที่มีอยู่เลย
 
เราว่า .... ชีวิตเรียนรู้ได้จากความเจ็บปวด .... นะ
ไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดทางร่างกายเท่านั้น
หากแต่รวมไปถึงความเจ็บปวดภายในจิตใจอีกด้วย
 
< My Theory >
 
ถ้าเรา-เราสังเกตให้ดีก็จะเห็นว่า
หากเราปล่อยให้เด็กที่กำลังหัดเดินคนหนึ่ง
ได้ลองก้าวเดินออกไปด้วยตัวของเขาเอง
... หากเขาก้าวพลาดล้มลง ...
เขาก็จะเรียนรู้ว่า
การก้าวเดินในครั้งต่อไปของเขา
ตัวเขาจะต้องระวังตัวเองอย่างไรจึงจะไม่ให้ล้ม
หรือหากเลี่ยงที่จะล้มไม่ได้จริง-จริง
เขาจะทำอย่างไรที่จะทำให้ตัวเองล้ม
แล้วไม่เจ็บเท่ากับการล้มครั้งแรกของเขาเอง
 
ชีวิตคนคนหนึ่งไม่ยืนยาวถึงพันปี
ถ้าวันนี้อยากพูด อยากบอกอะไรกับใคร
อยากทำอะไรดีดีให้ใคร
ก็พูด ก็ทำมันไปซะเถอะ
( ถ้าสิ่งต่างๆ เหล่านั้นไม่ได้ทำความเดือดร้อนให้ใคร )
... ก่อนที่วันหนึ่งมาถึง ...
ซึ่งเป็นวันที่สายเกินไปที่เราจะพูด
ที่เราจะทำให้เขารับได้รู้ได้อีกต่อไป
 
7月24日

ชีวิต

 
ใครไม่เคยผิดหวังย่อมไม่รู้ถึงรสชาติของ "ความเจ็บปวด"
 
แต่ก็คงไม่มีใครเหมือนกัน
ที่จะไม่เคยพบกับความผิดหวังสักครั้งในชีวิต
 
ถ้ามีจริง ...
คนคนนั้นคงเป็นคนที่ไม่สมบูรณ์แบบ
 
เพราะคนเราจะเติบโต
ทั้งด้ายกายภาพและวุฒิภาวะทางจิตใจได้นั้น
ล้วนแล้วแต่ต้องมีความผิดหวัง ความผิดพลาดต่างๆ
มาช่วยสอน ช่วยแนะแนวทางให้ทั้งนั้น
 
การเรียนรู้ชีวิต
จากการดำเนินชีวิตเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนจะสอนสิ่งไหนได้ดีกว่าตัวของมันเอง
 
อย่าได้ไปหวังให้ใครต่อใครมาช่วยสอนการดำเนินชีวิตให้เรา
เพราะไม่มีใครที่รู้เรื่องการดำเนินชีวิตได้ดีที่สุด
เพราะชีวิตมีเรื่องมากมายต้องเกิดขึ้น
ซึ่งคนแต่ละคนย่อมต้องเจอเหตุการณ์และปัญหาต่างๆ
ที่ไม่มีทางเหมือนกัน
 
อาจมีบ้างที่คล้าย ....
แต่มันย่อมไม่เหมือนกันทั้งหมด .... แน่นอน