ตั้งแต่เล็กมาจนถึงทุกวันนี้

วันที่ใครหลายๆ คนพร่ำบอกเราว่า

ในจุดที่เรายืนอยู่นั้น  

มันคือความเป็นเจ้าของ การเป็นผู้บริหาร และท้ายที่สุดคือ “นักธุรกิจ”

เราเองไม่เคยแม้แต่จะคิดถึงคำเหล่านั้น

และไม่เคยที่จะจินตนาการภาพตัวเอง

เป็นเหมือนอย่างทีใครหลายๆ คนพยายามพร่ำบอกเราอยู่ในทุกวันนี้

 

เราแค่อยากเป็นคนคนหนึ่งที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในที่ที่เรารัก และมีความสุข

โดย --

ไม่ต้องมี เงิน เข้ามาเปรียบเสมือนทุกสิ่งทุกอย่างในทุกๆ วินาทีของชีวิต

ไม่ต้องเป็นสถานที่ที่คลาคล่ำไปด้วยแสง สี เสียง อันอึกทึก

เพื่อเป็นการเปรียบเปรยความเจริญของพื้นที่นั้นๆ

ไม่ต้องมีผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมาอยู่ทุกวันแต่ไม่มีทางที่จะได้รู้จักมักคุ้น

 

เราไม่ใช่คนที่กินอุดมการณ์เป็นอาหารคอยประทังชีวิต

เพราะรู้ว่าในโลกของความจริงมันย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

เพียงแต่ ... สิ่งเหล่านั้น สิ่งที่อยู่ในความคิด และจิตใต้สำนึกเราในทุกวันนี้

มันเปรียบเสมือนบ่อน้ำเล็กๆ ท่ามกลางทะเลทรายผืนใหญ่ที่เรากำลังยืนอยู่

 

อย่าได้ฉกชิงเอาความหวังเล็กๆ นี้ของเราออกไปจากตัวเราเลย

เพราะความฝันเล็กๆ นี้ ...

เป็นเพียงสิ่งเดียวที่คอยยึดเราเอาไว้ในโลกของการแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น ใบนี้

 

เหมือนอย่างที่เราเคยพูดอยู่เสมอว่า

“ความฝันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่คนอื่นไม่สามารถมาพรากไปจากตัวเราเองได้”

 

ขอให้เรายังสามารถรู้สึกได้ถึงความหมายของประโยค

ที่เราใช้ประคองชีวิตเรามาตลอดนี้ด้วยเถอะ**

 

 

 

เวลายิ่งผ่าน ... ความทรงจำยิ่งลางเลือน

 

เวลายิ่งล่วงเลย ... ความรู้สึกยิ่งจืดจาง

 

 

 

ไม่ได้บอกว่า "หมดรัก" กันแล้วในวันนี้

 

แต่แค่มันไม่มากมายเหมือนเมื่อก่อนเท่านั้นเอง

 

 

 

 

 

 

ไม่ต้องมาทั้งหมด

ยังไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะหาเจอหรือเปล่าเลย

 

<< คนหนึ่งคน ... จะดีได้มากขนาดไหน ... ยังไงก็คงต้องมีขอบเขต >>

 

"คนดี" ในความหมายตามพจนานุกรมไม่มีกำหนดไว้แน่นอน

แล้วคนเราเอาอะไรมาวัดว่า คนนั้นดี คนนี้ไม่ดี

จากการกระทำที่คนคนนั้นแสดงออกมาให้เราได้เห็น .. แค่นั้นเองเหรอ

 

โดยส่วนตัวของเราเอง ...

การที่คนหนึ่งคนแสดงอะไรออกมาให้คนอื่นๆ ได้เห็น ได้รับรู้

ไม่ใช่ ( ทั้งหมด ) ที่สามารถจะเอามาวัดได้ว่า

เขาคนนั้นควรค่าแล้วกับคำว่า "คนดี"

เพราะเราหยั่งรู้ถึงความคิดในใจจริงๆ ของเขาคนนั้นไม่ได้ซักหน่อย

( และในความเป็นจริงก็ไม่มีทางอยู่แล้ว )

 

จริงอยู่ที่ว่า 10 ปากว่าไม่เท่าตาเห็น

แต่ใจคนเรา ~ มันยากแท้หยั่งถึง ~ มากกว่านี่นา

 

ไม่ได้บอก ... ให้เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย

ไม่ได้บอก ... ให้มองคนอื่นบนโลกกลมใบนี้เป็นคนไม่ดี

และไม่ได้บอก ... ให้อย่าไว้ใจคนอื่น

แต่แค่บอก ... ว่าอย่าเชื่อใจใครง่ายๆ

ก็เท่านั้นเอง ~*

 

โดยส่วนตัวของเราเอง ...

ก็ยกย่องอยู่หรอก "คนดี" น่ะ ( ถ้าดีจริง )

เพียงแต่เราไม่เชื่อว่า -

คนหนึ่งคนจะสามารถดีได้เต็มทั้งหนึ่งร้อย

มันคงต้องมีบ้างล่ะว๊า !!

ไอ้เรื่องที่คนคนนั้นแย่มากๆ

ขนาดที่ว่าหากเราได้รู้คงถึงอาการอึ้ง

ทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออกไปเลยก็ได้

 

ถ้าในโลกกลมใบนี้ ...

มีคนที่ดีเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง

perfect ไปทุกกระเบียดแล้วล่ะก็ ~

คนคนนั้นคงเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้

 

เพราะในโลกกลมใบนี้ไม่มีคนแบบนั้นอยู่จริงหรอก ~*

 

ปล. อย่าคิดว่าคนนั้น คนนี้เป็นคนดีเพียงเพราะหน้าตาเท่านั้นเลยนะ ~*

 

* ค ว า ม สุ ข * ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป ... เสมอ

ไม่เคยหยุดนิ่งอยู่กับที่

หรือกับคนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียวตลอดกาล

 

คนเราทำได้ดีที่สุดก็แค่ ...

เก็บเกี่ยวความรู้สึกที่ดี-ดีในช่วงเวลานั้นให้ได้มากที่สุด

บันทึกลงในหน่วยความทรงจำของตัวเองให้ลึกที่สุด - ด้วยเช่นกัน

 

เพราะเราไม่สามารถรั้งให้ความสุขนั้นอยู่กับตัวเราเองได้ ... ตลอดไป

ถึงแม้ว่าเราจะต้องการมันมากขนาดไหนก็ตาม  

 

ในวันนี้ที่ความสุขของเราได้ลอยออกห่างตัวเราไปแล้วนั้น

เราบอกกับตัวเองว่า ... มันแค่ห่าง

แต่มันไม่ได้หายไปจากความทรงจำของเรา

 

ทุกวินาที ... นับจากนี้ไป

หากวันไหนที่เราเหนื่อยล้า อ่อนแรง

-เราก็จะแค่หลับตาลง-

และคิดถึง ...

ความรู้สึกที่เป็นความสุขอย่างแท้จริง ณ ช่วงเวลานั้นของตัวเรา

 

เพราะเรามั่นใจว่าความทรงจำที่เป็นความสุขของเราในครั้งนี้

จะช่วยทำให้เรารู้สึกดี-ดีขึ้นได้

ไม่ว่าจะด้วยจากเรื่องไม่ดีอะไรก็ตาม

 

เวลาแห่งความสุขครั้งนี้ ...

ที่มาถึงเร็วแบบไม่ทันให้เราได้ตั้งตัว ( เท่าไหร่ )

แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเราและรอบตัวเรา

ก็ราบเรียบและราบรื่นเหมือนอย่างที่เราตั้งใจเอาไว้

 

ไม่มากและไม่น้อย ... จนเกินไป

 

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในระยะเวลา 3 วันที่ผ่านมานั้น

จึงเป็นช่วงที่ "เรามีความสุขอย่างแท้จริง"

 

สุข .... ที่ไม่คาดหวัง  

กับสิ่งที่ไม่มีวันเป็นไปได้

 

และ

 

สุข .... ที่ไม่จินตนาการ

กับเรื่องราวที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้จริง

 

 

ไม่ว่าวันนี้เราจะต้องเจอเรื่องอะไรที่มันร้าย-ร้าย

 

หรือว่าจะต้องผ่านเรื่องราวที่มันไม่ดี-ไม่ดีมา

 

จนทำให้กำลังใจที่เรามีอยู่เริ่มลดน้อยถอยลงไป

 

อย่าท้อแท้ ~*

 

 

แต่ให้ระลึกเอาไว้ว่า ...

 

ยังมีพรุ่งนี้เช้ารอเราอยู่

 

เพื่อให้เราได้เริ่มต้นกับสิ่งดี-ดี สิ่งใหม่-ใหม่เสมอค่า

 

 

พระเจ้าช่วย กล้วยทอด !!

นี่เราไม่ได้เข้ามาอัพ BLOG เกือบเดือนแน่ะ

ฮ่ะฮ่ะ ... แอบอู้จริงๆ เลยเรา  

 

เอาเป็นว่าอยู่ๆ วันนี้พอมีเวลาว่างๆ เล็กน้อย

ที่จะเข้ามาอัพเดทวิถีชีวิตของตัวเองในช่วง < ยุ่งๆ > นี้ก็แล้วกัน

 

ชีวิตช่วงนี้นอกจากการกลิ้งไปกลิ้งมา

คลุกอยู่แต่กับ * T H E  C R E A T O R * แล้ว

ก็ไม่เห็นจะมีอะไรมากมายไปกว่า

กันหัวหมุนเร่งทำโปรเจคให้ทันสิ้นเดือนนี้

ซึ่งก็ไม่รู้จะทันแน่หรือเปล่า

ยังไง พระเจ้า เมตตานู๋ด้วยและกันน๊า....

 

การเริ่มต้นเดินหน้าท้าทายทดลองทำ

ในสิ่งที่ตัวเองถนัดครึ่งหนึ่งและไม่ถนัดอีกครึ่งหนึ่ง

เป็นเรื่องทั้งสุขสุดขั้วและเหนื่อยสุดตัวในขณะเดียวกันได้จริงๆ

แต่คนเราถ้าลองได้ทำอะไรก็ตาม

ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ "ความชอบ" ส่วนตัวของตัวเองแล้วล่ะก็

คำว่าเหนื่อยก็สู้คำว่าถึงไหนถึงกันไม่ได้หรอก ... เน๊อะ !! พี่น้อง

 

เหมือนอย่างเราในตอนนี้ไง

 

ถึงจะต้องปวดหัวกับกระบวนการเยอะแยะ พิธีการมากมาย

แต่เราก็มีความสุข ...

 

ครั้งหนึ่งในชีวิตธรรมดาของคนไม่ธรรมดา ( เพราะเป็นคนสติแตก ) อย่างเรา

เคยเขียนข้อความ ( ยาวๆ) เอาไว้อย่างนี้แหล่ะ

ไม่รู้ว่าจะมึคนเคยคิดเหมือนกันกับเราบ้างหรือเปล่าอ่ะ ...  

 

ทุกๆ วันตื่นเช้าขึ้นมา ...

ก็จะเจอแต่เรื่องราวเดิมๆ ซ้ำไป ซ้ำมา

อาจจะแตกต่างไปบ้างที่สถานการณ์ สถานที่ รวมถึงผู้คน

 

เคยบ้างไหม ...

ที่ตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่งแล้วคิดว่า

" วันนี้ไม่อยากเป็นคนดี "

 

บ่อยๆ นะที่เราคิดอย่างนี้

แต่ในความเป็นจริง ...

ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม

ที่เรายังต้องพยายาม เสแสร้ง และแกล้งทำตัวเป็นคนดี

เพื่อให้ได้สามารถมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ได้ต่อไป

 

บางครั้ง ...

อยากจะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง

ไม่สนใจสายตา ไม่สนใจคำพูดจากคนรอบข้าง

ไม่ต้องกังวลว่าคนอื่นเขาจะคิด จะรู้สึกกับเราอย่างไร

ถ้าเราทำถ้าเราพูด อย่างโน้น อย่างนี้ออกไป

ทั้งทำ ทั้งพูด โดยไม่ต้องแคร์ความรู้สึกของคนอื่น

 

แต่ทุกครั้งมันก็จะสิ้นสุดลงด้วยคำว่า "จินตนาการ"

 

เพราะมันเป็นเพียงจินตนาการที่เราสร้างขึ้นมา

เพื่อให้ช่วงเวลาหนึ่งของวัน

อย่างน้อยที่สุด ...

เราก็ได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุด

กับความคิดแผลงๆ เหล่านั้น

 

ถึงในความเป็นจริงแล้ว ...

เราจะไม่สามารถทำได้อย่างที่อยากจะทำ

แต่อย่างน้อยของน้อยที่สุด ~ ~

เราก็ยังมีโอกาสได้คิดล่ะวะ

 

เพราะบางทีแล้ว ...

*ความคิด*

อาจจะเป็นเพียงสิ่งสิ่งเดียวของเรา

ที่คนอื่นไม่สามารถที่จะเข้ามาแย่งชิง

(แต่ระวัง ! เพราเขาอาจจะฉกฉวย )

ไปจากเราได้

ก็เป็นได้ ~*

 

ปล. HOUSE OF WAX โหด สยอง มาก

ใครยังไม่ได้ดู ก่อนดูโปรดทำใจ

และอย่ากินชอกโกแลตขณะดู

( เพราะมันจะน่าหยะแหยงมาก )

เราเพิ่งได้ดูเมื่อสองวันก่อนเอง  

ไม่รู้อิโหน่อิเหน่นั่งกินชอกโกแลต

แทบจะบ้วนออกมาเลยอะ ... ไม่เชื่อก็ลองดู

อิอิ ~ * แล้วอย่าหาว่าไม่เตือนอ่ะ