ตั้งแต่เล็กมาจนถึงทุกวันนี้

วันที่ใครหลายๆ คนพร่ำบอกเราว่า

ในจุดที่เรายืนอยู่นั้น  

มันคือความเป็นเจ้าของ การเป็นผู้บริหาร และท้ายที่สุดคือ “นักธุรกิจ”

เราเองไม่เคยแม้แต่จะคิดถึงคำเหล่านั้น

และไม่เคยที่จะจินตนาการภาพตัวเอง

เป็นเหมือนอย่างทีใครหลายๆ คนพยายามพร่ำบอกเราอยู่ในทุกวันนี้

เราแค่อยากเป็นคนคนหนึ่งที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในที่ที่เรารัก และมีความสุข

โดย --

ไม่ต้องมี เงิน เข้ามาเปรียบเสมือนทุกสิ่งทุกอย่างในทุกๆ วินาทีของชีวิต

ไม่ต้องเป็นสถานที่ที่คลาคล่ำไปด้วยแสง สี เสียง อันอึกทึก

เพื่อเป็นการเปรียบเปรยความเจริญของพื้นที่นั้นๆ

ไม่ต้องมีผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมาอยู่ทุกวันแต่ไม่มีทางที่จะได้รู้จักมักคุ้น

เราไม่ใช่คนที่กินอุดมการณ์เป็นอาหารคอยประทังชีวิต

เพราะรู้ว่าในโลกของความจริงมันย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

เพียงแต่ ... สิ่งเหล่านั้น สิ่งที่อยู่ในความคิด และจิตใต้สำนึกเราในทุกวันนี้

มันเปรียบเสมือนบ่อน้ำเล็กๆ ท่ามกลางทะเลทรายผืนใหญ่ที่เรากำลังยืนอยู่

อย่าได้ฉกชิงเอาความหวังเล็กๆ นี้ของเราออกไปจากตัวเราเลย

เพราะความฝันเล็กๆ นี้ ...

เป็นเพียงสิ่งเดียวที่คอยยึดเราเอาไว้ในโลกของการแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น ใบนี้

เหมือนอย่างที่เราเคยพูดอยู่เสมอว่า

“ความฝันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่คนอื่นไม่สามารถมาพรากไปจากตัวเราเองได้”

ขอให้เรายังสามารถรู้สึกได้ถึงความหมายของประโยค

ที่เราใช้ประคองชีวิตเรามาตลอดนี้ด้วยเถอะ**